السيد والمرسا ل

السيد والمرسا ل

بين اشواك وحقول وزهور لاوية

تفتحت وردة حمرة زاهية

فاح عبيرها فكل حقل ورابية

وهربات الريح اللي كانت عاتية

ضحكت السما وصبحت صافية

حلق العبير ولثم الشمس الدافية

وحيا البحور القريبة والنائية

طار لبعيد, ولفتت شوفو دالية

وراقها ذبلانة وزهورها باكية

وحكات الدالية للعبير سر حلتها البالية

بعد ما كانت ليها مجاد غالية:

"كان النسيم العليل فكل صباح يحييني

كانت الشمس بطلوعها تدفيني

و السما من خيرها ترويني

وبثماري نرضي وما نتسنا اللي يرضيني

واليوم تهجرت وتدمرت وما لقيت اللي يحميني"

رد عليها العبير:يا دالية جايبلك بشرى, سمعيني

سيدي قادر يفضح الإيد اللي ظلمتاك, صدقيني

أنا مرسال إيد طاهرة تتقريني

حروف الحق الباهية وتتوصيني

نفضح كل ظالم ما هموا ربي أو ديني

أنا مرسال ,وسيدي أكبر الشجعان: رشيد نيني

Mon amie la nuit

Mon amie la nuit

Dans tes bras ma nuit

Je déserte mes chagrins et mes ennuis

J’étais une bougie mourant

Qui embrase en pleurant

Mais qui ne crie pas lorsque elle est brûlée

Car sa langue était mutilée

J’étais une rose foulée,

J’étais une histoire violée

Avec toi je suis née une deuxième fois

J’ai appris une nouvelle loi

Avec toi ma nuit

J’oublie celui qui m’abuse et qui me nuit

Dans tes ténèbres je m’enfuis

Je pleure, je crie et je plains mes ennuis

Tu m’as appris comment rêver

Comment trébucher et se lever

Entre tes étoiles je plane

Je rafraîchis ce qui se fane

Je rajeunis mes pétales

Par la lueur de tes étoiles

Je trouve mes rêves égarés

Je relie mes fragments séparés

Je fais renaître mes rêves piétinés

Par les pieds durs d’une matinée

Je me prépare pour un lendemain

Où je pourrai rire sans frein

أمي

                                 أمي                                  

 

 

إذا ما تصوح قلبي و ضاق        به العيش و أضناه الألم

 

 ومزق أطرافي الردى              وحاطته علة وسقم

 

وجدتك طبيبا لكل الجراح          فلما يراك الكلم  يلتئم

 

فتخرجي من بين تلك الشفاه       كلاما يحوي عظة و حكم

 

فيختفي الليل بين يديك            كما تختفي الشمس خلف الغمم

 

صميمك ملؤه عطف بدا          على محياك وفيه ارتسم

 

واختفى الليل وجاء الصباح          ضوءه جذلان لكي  يبتسم

وردة فجناني

وردة فجناني

بحال الشمس يلا شرقات

شرقتي لي في ايامي

وبحال الشمعة يلا ضوات

نورتي لي ظلامي

قريت بيك حروف الحياة

اللي ما فك رموزها علامي

ونساتني بيك الآهات

وبرا القلب اللي دامي

شافتك عيني وفرحات

عرفت باللي انت غرامي

وبيك الدمعة جفات

ورفضت تنزل من ثاني

تعلمت بيك كتابات

ما حلمت بيها قلامي

وسطور ليك تولدات

ولقات فيك إلهامي

يا نجمة فسمايا سطعات

ونورها علا في خيامي

يا موجة لرمالي وصلات

وتمنيت تبلل لي قدامي

يلا كنت وهم عيني تخيلات

أنا حابة بيك وهامي

أوعيني بيك حلمات

أنا حابة بيك حلامي

أوصورة في منامي عدات

فياريت يطول منامي

أو وردة فجنان تفتحات

فياريت تنبت فجناني

نسقيها بحب يلا عطشات

ونعطر برحيقها أيامي

ونوصي عليها النسمات

تبلغها كل يوم سلامي.

القليب الموجوع

القليب الموجوع

إيه يا القليب

 فرحتك اللي ضاعت

ما تسنى ليها رجوع

وشمسك اللي غابت

ما بقى ليها طلوع

الهموم عليك كتابت

ونهشاتك بنياب الجوع

ويلا عليك الدورة دارت

واجب عليك الطوع

شمسك غربات وراحت

وفلحظة طفلت الشموع

وعيونك فالظلمة حارت

وبكات وما قدتها دموع

زهورك من الحزن ذبالت

ونواحك ما عاد مسموع

البسمة فشفاهك ماتت

والفرح ما عاد بيها مزروع

والليالي دات فيك وجابت

وفنجومها باقي مخدوع

وايام جرحك طوالت

ومنها راك موجوع.

حالي بكاني

حالي بكاني

حالي بكاني حتى النوم جفاني

والعين عيات من الدمعة السيالة

تمنيت النور وفالظلمة رماني

لا هنا لا لهيه كيف حياة الرحالة

دورت على مكان لهمومي وحزاني

ردات من غيرك ماني بدالة

والجمرة كوات قلبي وكياني

والنوم غدرني وهجرني وتعالى

لا قمر لا نجوم تنور شطآني

لا شمس نكون عليها عوالة

ومللي نقول صافي حطيت رحالي

نلقاني في دروب الدنيا جوالة

شكون يرحمني ومانبقى وحداني

عايش في غابة وحوشها قتالة

ترجيت النوم يكحل لي عياني

ترجيت الهموم تمشي وتنساني

سمعتني مواج البحر وبكات لهوالي

ونصحني نسيم الفجر نترجى العالي

ولله يا العالي شوف من حالي

الهم بكاني والبكى عياني

وأنا اللي حالي,حالي بكاني.

 

je sais pas

     Je ne sais pas

 

Mais quelque chose m’est arrivée

 

J’entends ta voix

 

Toujours je te vois

 

Mon cœur n’est plus brisé

 

Mon monde étroit

 

Est plus vaste avec toi

 

J’étais perdue dans une amnésie

 

Mais tu m’as rendue à mon soi

 

Je sais pas comment où pourquoi

 

Mais je suis en analgésie

 

Je veux subir ta loi

 

Et croire ta foi

 

Comme ça je suis aisée

 

Je veux crier sur les toits

 

Je t’aime quoique tu sois

 

Mes larmes ne seront plus versées

 

Dans ma forêt tu es le roi

 

Je ne veux  que ta voie

 

Pour que mon cœur soit apaisé

 

 

c'est ton amour

C’est ton amour

C’est ton amour qui orne ma vie avec des couleurs

 Qui souffle l’âme dans mon cœur

C’est l’air que mes poumons respirent

 Et les rêves que mon être espère

C’est ton amour

 Qui bouleverse ma vie et mes pensées

Qui grandit et grandit sans cesser

 C’est la fleur qui est née dans ma terre jachère

Et le soleil qui ne lasse jamais d’éclairer

 C’est ton amour

 C’est les mélodies qui gazouillent mes oreilles

Et le sentiment plus cher qu’un corail

C’est le sens qui étincelle de splendeur

Et le roi qui monte sur le trône de mon cœur

 C’est ton amour

 C’est le goût ineffable de ma vie amère

 C’est le plus géant et fort que la mer

C’est le fil qui retisse ma vie

Si tu le coupes tu me tueras d’envie

Tes paroles me parviennent d’esprit au fond

C’est à l’intérieur où je les bien entends

 Ta voix m’enfonce au cœur et me rend

 Assez contente devant le mal que le bon

 C’est au cœur où tu dois le comprends

 Et que j’espère ! Que ça ne prend pas du temps

 Car mon âme n’est pas assez patiente

A supporter ton ignorance pour longtemps.